alltalltalltallt
jag minns när jag var rädd för att förlora allt. det var så många olika saker jag var så rädd för att förlora, alla utspridda, alla i olika delar av mitt liv. nu, helt plötsligt, har allting komprimerats ihop till en enda rädsla. dig.
jag är rädd för att förlora dig. du har blivit mitt allt, du har växt till en börda och jag orkar inte. men jag måste, jag måste hela tiden för att du har blivit mitt allt.
jag är rädd för att förlora dig. du har blivit mitt allt, du har växt till en börda och jag orkar inte. men jag måste, jag måste hela tiden för att du har blivit mitt allt.
Lämna gärna några väl valda ord, ingen är anonym på nätet
Trackback
